มันมาได้ มันก็ไปได้
posted on 20 Nov 2010 19:17 by felta-kwan in Diaryถ้าเรามองว่า...วิกฤติจะมาพร้อมกับบทเรียนดี ๆ เสมอ ก็ไม่มีเหตุอันใดที่จะต้องทุกข์ใจเพราะวิกฤติ ตรงกันข้าม ควรจะขอบคุณวิกฤติเสียด้วยซ้ำที่เกิดขึ้นมาแต่ละครั้งก็ช่วยทำให้เรารู้จักสร้างภูมิคุ้มกันให้แก่ชีวิต และการทำงานอย่างรอบคอบ แยบคาย และมีความเข้าใจโลกและชีวิตเพิ่มขึ้น อย่างยากที่จะหาได้ในยามปกติ/ พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี
ก๊อปประโยคนี้มาลงบล็อคเพราะโดนใจช่วงนี้พอดี ช่วงนี้เหนื่อยกับ"ความอยาก"ของตัวเองมากๆ ไม่สิ เหนื่อยกับความคาดหวังของตัวเองมากกว่า เพราะเรามักจะหวังอะไรแล้วก็ถูกความคาดหวังทำร้ายอยู่เสมอๆ จนบางทีก็มองตัวเองว่า เหมือนคนที่ไม่รู้จักเรียนรู้เลย แต่พอคุยกับเพื่อน เพื่อนมันก็บอกว่า "เราว่ามันก็เป็นกันทุกคนนะ ไอ้ถูกความคาดหวังทำร้ายเนี่ย" ก็เลยลดความกดดันตัวเองลงไปได้นิดนึง
สัปดาห์ที่แล้วโดนความคาดหวังแล้วก็กดดันตัวเองซะจนระเบิดอารมณ์ออกมา อันที่จริงมันสะสมมาหลายเดือนแล้วแหละ มันทั้งเศร้า ทั้งเครียด ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจไปหมด พอเกิดเหตุการณ์นึงขึ้นมาเราเลยเป็นงี้ ... แต่ก็ได้คุยกัับเพื่อนหลายๆคนมันก็ดีขึ้น ถึงความรีบร้อนของตัวเองจะยังมีอยู่ แต่ก็เรียกว่าใจเย็นลงกว่าตอนแรกๆบ้าง ก็ดีขึ้นนะ
เมื่อคืน...นั่งหาข้อมูลอยู่ เราก็ออกนอกลู่นอกทางตามนิสัยเราแหละ เปิดโน่น ฟังนี่ พยายามทำหลายๆอย่างพร้อมๆกัน เป็นมนุษย์ multi-task ฮา.. เแล้วก็เปิดไปดู link รายการ "พื้นที่ชีวิต" ย้อนหลัง เทปที่พี่เอ๊ดมาออกนี่แหละ นั่งฟังสักพักนึงแล้วก็คิดตามไปด้วย บอกตรงๆว่ารู้ัสึกดีขึ้น (นิดหน่อย) กว่าที่คิดไว้มาก แบบว่าช่วงที่ผ่านมาเราพยายามหาวิธีหนีความทุกข์ หาวิธีทำให้ตัวเองมีความสุข มีความสบายใจขึ้นด้วยการทำสิ่งต่างๆมากมาย อย่างที่เพื่อนส่วนใหญ่เห็นก็คือ ใน fb เราจะแปะเพลงมากมาย ฟังเพลงหลายเพลงมาก ดูคลิปรายการฮาๆ ก็แล้ว หลังๆมานี่พอถึงจุดที่เราเครียดมากๆ ไอ้รายการพวกนี้ หรือเพลงพวกนี้มันก็ช่วยเราไม่ได้แล้วนะ ไปหาคลิปเพลงให้กำลังใจบ้าง (ก็ดีขึ้นนิดนึง) หาคลิปให้กำลังใจที่เคยดูแล้วร้องไห้ เกิดความรู้สึกว่าจะฮึดสู้ขึ้นมาใหม่บ้าง แต่คราวนี้ดูแล้วมันไม่ได้ผลออกมาอย่างที่เราคิดแฮะ เราหาอะไรให้ตัวเองเป็น step แบบที่รู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว ซึ่งมันจะไปสนุกอะไร มันเหมือนการยัดเยียดให้ตัวเองนั่งบิ๊วอารมณ์/ นั่งบิ๊วกำลังใจออกมาอย่างนั้นแหละ ทีนี้พอดูคลิปรายการที่พี่เอ๊ดออกเมื่อวานก็ไปสะดุดใจกับคำที่ว่า "ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไป" (ซึ่งเป็นชื่อตอนของเทปนี้) ที่พี่เอ๊ดย้ำเสมอๆ ... ใจเราเลยเกิดกำลังใจขึ้นมา ว่าไม่ว่าช่วงเวลาที่สุข ที่ทุกข์ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมันจะมีระยะเวลาแค่ไหน "มันก็ต้องผ่านไป" ... ช่วงเวลานี้ก็เป็นเหมือนกัน มันมาได้ มันก็ไปได้
แค่ประโยคเดียว พอได้ขบคิดอะไรไปเรื่อยๆ มันเลยทำให้เราเปลี่ยนมุมมองต่อเรื่องนี้ไป มันทำให้เรามองว่า ไอ้ที่เราคิดว่าสิ่งที่คนอื่นเป็นอยู่ มันดีกว่าสิ่งที่เราเป็นน่ะ เอาเข้าจริงมันก็ไม่ได้ดีกว่าเท่าไหร่หรอก (+แอบคิดให้กำลังใจตัวเองไปด้วยว่า บางมุมมองเราก็ยังดีกว่าเค้าด้วยซ้ำ)
บ่นมาซะยาว ก็แค่นี้แหละ
ปล. แถมคลิปรายการพื้นที่ชีวิต ตอนที่ว่า :3